یکشنبه / ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۹ / ۰۰:۰۰
سرویس : دین و اندیشه
کد خبر : ۳۵۶۶۶
گزارشگر : ۳۳۳
آیت‌الله عالمی تاکید کرد

معنویت حضور در مسجد به عبور از بحران‌ها کمک می‌کند

یک عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان‌اینکه در روایات از تجمعات مسجدی به حلقه‌های ذکر یاد می‌شود، گفت: دل‌ها و نفوسی که به دلیل کرونا از مساجد دور شده بودند، دلتنگ حضور در این حلقه‌ها هستند. معنویت حاصل از حضور در مساجد به عبور از بحران‌ها کمک می‌کند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی مرکز رسیدگی به امور مساجد به نقل از شبستان؛ بازگشایی مساجد به مناسبت فرا رسیدن شب های قدر بعد از حدود دو ماه و نیم تعطیلی در پی شیوع کرونا و به منظور مقابله با آن، واکنش های مثبتی را در پی داشت به ویژه آنکه این بازگشایی و حضور علاقمندان با رعایت کامل پروتکل های بهداشتی و فاصله‌گذاری های اجتماعی انجام شد.

به منظور بررسی ضرورت ها و برکات این بازگشایی مساجد در آستانه شب های قدر که با تدبیر مقام معظم رهبری و همکاری ستاد ملی مقابله با کرونا صورت گرفت، با آیت الله «حسن عالمی»، نماینده مردم خراسان رضوی در مجلس خبرگان رهبری گفتگویی داشته ایم که در ادامه تقدیم حضورتان می شود:

 

حضور در مساجد در شب های قدر همزمان با ایامی که در حال مبارزه با کرونا و تلاش برای قطع زنجیره مبتلایان به آن هستیم، چه ضرورتی دارد؟

 

مسجد دارای جایگاهی خاص در دین اسلام است و در بینش دینی ما به اندازه ای اهمیت دارد که وقتی به مکانی عنوان و حکم مسجد اطلاق شود تا ابد مسجد می ماند و احکام خاصی دارد مثل آنکه باید آن را طاهر نگاه داشت، با طهارت به آن وارد شد و رعایت دیگر احکام.

این اهمیت و قداست مترتب بر مسجد در مقایسه با دیگر اماکن در فرهنگ دینی ما، برای آن است که از مساجد به خانه های خدا روی زمین اطلاق می شود. خانه خدا یعنی خانه ای که در آنجا انسان با پروردگار خود روبرو است و او را بندگی می کند و به عنوان تکلیف اصلی دینی‌اش نماز می گذارد و با پروردگار خویش مناجات کرده و سایر مستحبات را انجام می دهد.

با این دو مقدمه درمی یابیم مومنان و مردم ایران که در ایمان به ویژه در شرایط کنونی مثال زدنی هستند برای مسجد با این همه اجر و برکت دلتنگ و متمایل به حضور در آن بودند و در رسم و سنت آنها است که در مناسبت های مذهبی خاصه در ماه مبارک رمضان به ویژه در شب های قدر در مساجد حضور یابند و اگر پیش از این کسی این توفیق را از دست می داد در باطن خود را توبیخ می کرد که چرا در شب قدر در مسجد حضور نداشته است.

 

 

 

 

یعنی این بازگشایی و تمایل مردم به حضور در مساجد ریشه در فرهنگ اسلامی ایرانی ما دارد؟

 

حضور در مسجد و اقامه نماز جماعت و مناجات با خدا در آن، با فرهنگ دینی و مذهبی ما عجین و آمیخته است. علاوه بر آنکه در مساجد دائم ذکر می گوییم و ذکر مناقب اهل بیت(ع) هم در این خانه های خدا رخ می دهد. چنان که از تجمعات مسجدی برای ذکر مناقب اهل بیت(ع) یا ذکر مصائب آن حضرات(ع) و بیان احکام، در فرهنگ روایی به «حلق الذکر» یاد می شود یعنی حلقه هایی که در آنها ذکر و یاد خدا صورت می گیرد.

از این رو، دل ها و نفوسی که با این فرهنگ آمیخته و مانوس بودند و به دلیل بحران کرونا برای مدتی از مسجد دورمانده اند دلتنگ خانه های خدا شده و به بازگشایی و حضور در آنها در شب های قدر اعلام تمایل و آمادگی کردند.

باید توجه داشت تکلیف دست اندرکاران و مسئولان بهداشت کشور که برای مردم در این ایام بسیار زحمت کشیده اند، ایجاب می کرد که مساجد را در این مدت بسته نگاه دارند و بازگشایی را هم با رعایت مقررات و دستورات خاص انجام دهند.

 

ممکن است این بحث مطرح شود که آیا این بازگشایی با مقابله با کرونا در تضاد است یا نه؟ تجربه دو شب قدر گذشته در این باره چه تصریحی دارد؟

 

حال که بازگشایی مساجد به شکل محدود و برنامه خاص رخ داده دو شب قدر گذشته یعنی احیای شب های نوزدهم و بیست و یکم و نوزدهم نشان داد که چقدر مردم نجیبانه و دلسوزانه و با رعایت ضوابط بهداشتی در مساجد حضور یافتند و در مساجدی که فضا برای حضور و حفظ فاصله اجتماعی محدود بود مردم در محوطه بیرونی نشستند و اعمال را به جا آوردند.

این سبک از رفتار و منش ریشه در فرهنگ اهل بیت(ع) دارد و اساساً فرهنگ دینی ما این رعایت ها را اقتضاء می کند. امید است امشب هم مردم با رعایت پروتکل های بهداشتی در مساجد حضور بیابند و از معنویت شب قدر که بهتر از هزار شب است، بهره ببرند و برای علو درجه امام و شهدا و سلامتی رهبر معظم انقلاب و مدافعان مرزها و عقاید و سلامت کشور دعا کنند.

 

 

 

رهاورد معنویت ناشی از حضور مردم در مساجد در تلطیف فضای جامعه که این روزها از بحران کرونا رنج می برد، چیست؟

 

بنابر آموزه های دینی معنویت همیشه کمک کننده انسان در عبور از بحران ها و مشکلات زندگی مادی او است، اگر پایه برنامه های مادی و محسوس، برنامه های معنوی و معقول باشد و اگر موتور محرکه حرکت مادی انسان معنویت باشد، بی تردید در زندگی آینده، جامعه یا فرد دچار خطا نمی شوند.

این معنویت انسان را از خطا باز می دارد و سبک زندگی او آرام، توام با اخلاق و اقتضائات انسانی می شود.

 

 

پایان پیام/

ارسال نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید