مسجد باید کانون جذب باشد و مثل یک آهنربا، جمعیّت را به سوی خودش بکشاند، نه این که مردم با کراهت و فقط به نیّت کسب ثواب و... در مسجد حضور یابند. مسجد باید برای همه قشرها جاذبه داشته باشد و افراد با شنیدن «حیّ علی الصّلوة»، واقعاً برای نماز بشتابند. در «حیّ علی الصّلوة» و «حیّ علی خیرالعمل» تعبیر از حرکت نیست، بلکه شتاب است و شتاب، بدون جاذبه نیست. باید کاری کرد که مردم، به ویژه کودک و نوجوان به سوی مساجد بشتابند. مسجد، بى گمان به عنوان سنگرى که از آغاز بناى آن تاکنون داراى نقش فرهنگى و آموزشى و تربیتى بوده است نمىتواند در خصوص نسل نوجوان و جوان پرسش گر، ساکت و بى برنامه باشد واز آن طرف، جوان آرمان خواه و زیبا طلب که تشنه مذهب و عواطف دینى است نمىتواند نسبت به این مکان مقدس بى توجه باشد، امّا تمهیداتى لازم است تا بین این دو، تعامل و پیوندى مستحکم ایجاد نماید.
در این راستا، مهم ترین عوامل و راهکارهای جذب کودک و نوجوان به مسجد در خانواده، جمع دوستان، امام جماعت و عوامل دیگر بررسی شده است که علاقه مندان می توانند متن کامل این مقاله را در اینجا بخوانند.