بنابراین نوشتن آیات قرآن و یا الفاظی که بیانگر ذکر خداوند متعال هستند بر در و دیوار مسجد مانعی ندارد. البته نویسندگان این آثار باید توجه داشته باشند که نوع نوشتن باید به صورتی باشد که علاوه بر زیبایی افراد بتوانند آن را بخوانند. متاسفانه در بیشتر موارد هدف فقط آراستن مسجد است؛ زیرا بیشتر آیات و روایات مکتوب بر در و دیوار مساجد به عربی هستند و برای بیشتر
اهل مسجد قابل استفاده نیستند. از این رو، اگر متولیان امور مساجد از ترجمه آیات و روایات استفاده کنند به نظر می رسد پسندیده تر باشد.
یکی دیگر از اموری که متولیان امور مسجد باید توجه کنند این است که در انتخاب جملات و عباراتی که می خواهند بنویسند دقت بیشتری کنند و از افراد آگاه همچون ائمه جماعات کمک بگیرند. برای مثال در اطراف ورودی مسجد قسمتی از آداب و دعاهای هنگام ورود نوشته شود و یا این که مثلاً با پای راست داخل شوند و صلوات بفرستند و بگویند: «اللهم اغفر لی ذنوبی. خدایا، گناهان مرا ببخش.» یا بر بالای در ورودی مسجد جملات مناسبی از قبیل: « الی، ضیفک ببانکَ یا محسنُ قد اتاک المُسیءُ.» نوشته شود.
اطراف در شبستان از طرف داخلی و درون مسجد، دعای خروج از مسجد به همراه کیفیت خروج با پای چپ نوشته شود. در جهت قبله نماز غفیله و دعای فرج نوشته شود. در وضوخانه بعضی از دعاهای وارد شده به هنگام وضو گرفتن نوشته شود.
باید توجه داشت در نوشتن اذکار و ادعیه بر در و دیوار مسجد، سادگی مسجد حفظ شود و به صورتی نباشد که شلوغی ها افراد را از نگاه کردن به آن ها خسته کند، چه رسد به خواندن آن ها!
باید توجه داشت که هدف از کتابت آیات و روایات و اسماء خداوند، رهایی از غفلت و هوای نفس و توجه به سوی یگاه معبود عالم آفرینش خدای متعال است.