به گزارش پایگاه تخصصی مسجد،ذحجت الاسلام یحیی جهانگیری سهروردی در گفت و گو با برگزاری شبستان گفت: با نگاه به تاریخ صدر اسلام می بینیم که فرهنگ مساجد همواره برخاسته از متون دینی ما بوده است.
وی با اشاره به اینکه فرمایشات اهل بیت (ع) هم به این موضوع اذعان دارد که مسجد علاوه بر عبادت، محل نیایش با خالق و آموزش علوم دینی هم بوده است، ادامه داد: از نگاه پیامبر گرامی اسلام (ص)، اهتمام به تحصیل در مسجد از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، زیرا که مسجد محل دانش افزایی و آموزش علم است.
عضو هیئت علمی جامعه المصطفی (ص) العالم با بیان اینکه خانه های خدا باید محل تفکر، اندیشیدن، آزاداندیشی و محل نهضت تولید علم باشد، اذعان کرد: جهان اسلام به پیروی از این نگاه قرآن کریم و اهل بیت(ع) این موضوع را مورد توجه قرار داد.
جهانگیری سهروردی ادامه داد: با مراجعه به تاریخ اسلام می بینیم که مساجد در تاریخ تمدن اسلامی، به صورت جامع ساخته می شدند، به گونه ای که دانشگاه های بزرگ همانند جامع الازهر، انصاری و جام طوسی در جوار مساجد شکل گرفتند.
وی با ابراز تاسف از اینکه در دوره هایی تفکر غربی وارد جوامع اسلامی شد، گفت: در دوره های اخیر کارکرد مساجد تنها، به حوزه مناسکی، نماز، عبادت و نیایش تقلیل یافت، به گونه ای که پرداختن به علم از مساجد فاصله گرفت و این موجب شد که حوزه اندیشه دینی و ترویج علم تا حدودی از مساجد دور شود، در حالی که مساجد می توانند، مرکز ترویج علوم و معارف اسلامی باشند.
مؤلف کتاب «مسجد مجازی»گفت: وقتی برای اقامه نماز، ساختمان های مجلل با نیت پاک ساخته می شود، نباید کارایی این مساجد فقط به اقامه نماز و باز بودن تنها یک ساعت کاهش یابد.
جهانگیری سهروردی با اشاره به اینکه مساجد روزی مأمن اقتصادی و علمی مردم بودند، خاطر نشان کرد: امروز این کارکرد در مساجد کاهش یافته است و نقش مساجد در کرسی های نظریه پردازی در حال حاضر کمرنگ است که باید برای دست یابی به آن بازیابی تاریخی در کارکرد مساجد صورت گیرد، در این صورت مساجد می توانند، محل پرداختن به علم دینی شوند.
وی خاطر نشان کرد: وقتی آزاد اندیشی در مسجد اتفاق بیفتد، آن موقع خواهیم دید که آزاد اندیشی با مقدسات دینی چالش نخواهد داشت.
عضو هیئت علمی جامعه المصطفی(ص) گفت: لازم است، ائمه جماعات با شیوه های آزاداندیشی و سعه صدر آگاه شوند و مباحث مختلف در مساجد مورد بحث و بررسی قرار گیرد، از طرفی باید درب مساجد بر روی جوانان، اساتید و دانشجویان باز باشد و از طریق مباحثه با یکدیگر از نظرات و تفکرات هم بهره مند شوند.