به گزارش پایگاهخ تخصصی مسجد به نقل از شبستان، میرزا احمدخان معروف به مشیرالسلطنه مسجد و مدرسه مشیرالسلطنه را ساخت و به تاریخ 1318 قمری وقف کرد.
این بنا، دارای صحنی کوچک است که هشت حجره در سه طرف آن وجود دارد، از ویژگیهای
این بنا، وجود یک برج ساعت در جبهه شرقی آن است که از معابر مجاور، قابل
رؤیت است و به همین سبب به مسجد ساعت نیز شهرت یافته است.
در پشت شبستان، مطبخ و انباری، با دالانی مجزا تا خیابان
مجاور، تعبیه شده است و در طبقه اول آن یک حجره و یک مهتابی وجود دارد که
گویا در گذشته از حجره به عنوان کتابخانه و از مهتابی برای بخش زنانه مسجد
استفاده می‌شده است.
مسجد مشیرالسلطنه اگرچه دارای معماری ساده ایرانی است
که عناصری همچون طاق‌های ضربی، مقرنس‌کاری، کاشی‌کاری و... در آن دیده
می‌شود اما علاوه بر این‌ها، ویژگی منحصر به فردی را در خود جای داده که
این مسجد را از دیگر مساجد متمایز می‌کند و آن هم قرار گرفتن یکی از
قدیمی‌ترین ساعت‌های وارد شده به ایران، در این مسجد است.
این مسجد همچنین دارای یک محراب کاشی‌کاری‌شده است که
بر آن «سوره توحید» با خط نسخ نگاشته شده است وسط مسجد حوضی به طول ۲۵ و به
عرض ۱۰ متر ساخته شده است، این حوض از سنگ یکپارچه ساخته شده است که
سابقاً از آب پر می‌شده است.
