پایگاه تخصصی مسجد – گروه بین الملل: جمهوری سَنگاپور کشوری در جنوب شرقی آسیا به پایتختی شهر سنگاپور است. سنگاپور در جنوب شبه جزیره مالایا واقع شده و کوچکترین کشور جنوب شرقی آسیا است.
سنگاپور در شمال خط استوا قرار دارد. کشوری ثروتمند و مدرن است. مالزی و اندونزی تنها همسایه‌های سنگاپورند. پیش از حضور کشورهای اروپایی در منطقه، منطقه‌ای که امروزه به عنوان سنگاپور شناخته می‌شود فقط منطقه ماهیگیری مالایی در ریزشگاه رودخانه سنگاپور بود. سنگاپور از سال ۱۸۲۴ تا ۱۹۶۳ میلادی، به غیر از سه سال در زمان جنگ جهانی دوم یکی از مستعمرات بریتانیا بود. در سال ۱۹۴۲ سنگاپور که هنوز مستعمره بریتانیا بود، توسط ژاپن اشغال می‌شود و نیروهای بریتانیایی مجبور به ترک آن شدند که این واقعه توسط وینستون چرچیل «بزرگترین شکست تاریخ بریتانیا» نامیده شد. پس از پایان جنگ، در سال ۱۹۴۵ میلادی سنگاپور مجدداً توسط نیروهای بریتانیایی بازپس گرفته شد. هجده سال بعد در سال ۱۹۶۳ سنگاپور به عنوان عضوی از فدراسیون مالزی استقلال خود را از بریتانیا بدست آورد. این کشور در نهایت دو سال بعد در سال ۱۹۶۵ از مالزی جدا شد و به این ترتیب جمهوری سنگاپور شکل گرفت.
سنگاپور یک کشور چند مذهبی بوده و طبق آمار سال ۲۰۱۰ میلادی در مورد افراد بالای ۱۵ سال، ۴۴٫۲٪ افراد مقیم سنگاپور (به غیر از گردشگران و کارگران مهاجر) پیرو مذاهب بودایی و تائو هستند. همچنین ۱۸٫۳٪ جمعیت این کشور مسیحی، ۱۴٫۷٪ مسلمان، ۵٫۱٪ هندو و ۰٫۷٪ نیز پیرو ادیان دیگر هستند. ۱۷٪ از جمعیت سنگاپور نیز پیرو هیچ مذهبی نیستند.
با این حساب این کشور دارای تعداد قابل توجهی از مساجد زیبا است که در دست مسلمانان سنگاپوری قرار دارد.
مسجد«پرتمپاتان مالایو» یکی از مساجد سنگاپور بوده که در سال 1963 بنا شده است. اداره این مسجد نیز مانند بسیاری از مساجد دیگر سنگاپور در اختیار مسلمانان مالایی این کشور قرار دارد. گفته می شود مسجد پرتمپاتان نخستین مسجد منطقه کامپونگز به حساب می آید و پیش از احداث آن، مسلمانان تنها نمازخانه ای کوچک برای به جا آوردن نماز جماعت و دیگر مراسم مذهبی خود در اختیار داشتند.
به گفته مسئولین مسجد بیشترین سهم کمک های مالی برای ساخت این مسجد از سوی «بنیاد لی» پرداخت شده که رقمی حدود 10 هزار دلار بوده است. نام ابتدایی مسجد اما «مسجد کامپونگ تنگاه» بوده که در حقیقت نام منطقه محل ساخت را برای آن انتخاب کرده بودند.
با افزایش جمعیت مالایی ها در حاشیه ساحل کانپونگ، نام محل سکنی آنها که این مسجد نیز در آنجا واقع شده است، به «پرتمپاتان مالایو» تقییر نام داد. پس از آن، مسجد آن قدر رونق گرفت که حتی مالایی های دور از منطقه پتمپاتان نیز مراسم مذهبی و حتی خطبه عقد فرزندان خود را نیز در این مسجد به جا آورده و می خواندند.
