به گزارش خبرنگار ایمنا، منار گلپایگان دارای دو در است و در درون آن پلکانی تعبیه شده‌است.
قسمت‌های
پایین و بالای مناره مرمت شده و دارای کتیبه آجری است که این کتیبه به خط
کوفی نوشته شده و فاقد تاریخ می‌باشد و متن کتیبه آن از آیات کلام الله
مجید است.
این مناره با قدمتی حدود ۹۰۰ سال در برابر عوامل طبیعی
(زلزله، باد، باران، سرما و گرما) سرفراز برجای مانده‌است و از جمله
بلندترین مناره‌های ایران است.
دو راه پله دارد که بصورت دورانی با ۶۴ پله به بالای مناره می‌توان صعود کرد.
این مناره از زمان سلجوقیان می‌باشد که ساختمان آن را احتمالا با ساختمان مسجد جامع و بازار چهارسوق همزمان می‌دانند.
تا
حدود 40 سال قبل، اطراف آن خرابه و چاله چوله بود که مردم گاهی از آنجا
خاک می‌بردند و قطعه‌های ظروف سفالین شکسته نیز دیده می‌شد و آن محل را
چاله‌های پامناره می‌گفتند.
در محل منار گلپایگان جای خندقی هم بود که
یک قسمت آن را برای زمین ورزش صاف کرده بودند اما اکنون فقط چند متری اطراف
مناره را حصار نموده‌اند.
گفته می‌شود، این مناره برای راهنمایی
کاروانیان بوده و بالای آن چراغ نصب می‌کرده‌اند و در جنوبی چهارسوق از
جلوی مناره آغاز می‌شده‌است./
خبرگزاری ایمنا