شنبه / ۱۷ مهر ۱۴۰۰ / ۰۹:۴۳
سرویس : دامنه اصلی
کد خبر : ۳۶۶۶۵
گزارشگر : ۶۹۲
امام جماعت جوان شهرک گلدسته:

سخنان اهالی محل را با جان و دل می‌شنوم

امام جماعت مسجد امام حسن عسکری(علیه‌السلام) معتقد است: کمترین کاری که می‌شود برای کاهش آلام مردم انجام داد، شنیدن سخنان و درد آنها است.

 به گزارش پایگاه تخصصی مسجد؛ با شیوع موج سوم کرونا رهبر معظم انقلاب (مدظله العالی) در جلسه ای با ستاد ملی مقابله با کرونا در بخشی از سخنان خود بر «آموزش همگانی درباره‌ی راه‌های شیوع و شیوه‌های پیشگیری به صورت محله‌محور و با استفاده از ظرفیت مساجد و بسیج و البته با محوریت وزارت بهداشت و همکاری وزارت ارشاد و صداوسیما» تأکید فرمودند.
 
به دنبال این فرمایش رهبر معظم انقلاب، مرکز رسیدگی به امور مساجد قرارگاهی با حضور مدیران نواحی هجده گانه، فرماندهان سپاه تهران و ائمه جمعه استان تهران تشکیل داد و «عملیات محله محور مسجد پایه» را بر اساس انتقال تجارب موفق مساجد محوری به سایر مساجد محله در زمینه مقابله با کرونا و آثار آن طرح ریزی کرد. 
 
این عملیات علاوه بر فعالیت پیشگرانه کرونایی و کم کردن صدمات و آلام ناشی از آن، در موقف های تقویم خود برنامه های فرهنگی را با محوریت کرونا دنبال می‌کند. در عملیات محله محور، تعدادی مساجد محوری وظیفه هماهنگی سایر مساجد محله را در موقف های مختلفی که در این عملیات تعریف شده را بر عهده دارند.

 

یکی از این مساجد؛ «مسجد امام حسن عسکری(علیه‌السلام)» در شهرک گلدسته اسلامشهر است. مسجدی به امامت روحانی جوان؛ «حجت الاسلام کریم ممتحنی» که توانسته رابطه‌ی خوبی با اهالی و خصوصا جوان‌ترها ایجاد کند. او در این محله زندگی می‌کند و امامت مسجد را زندگی خود می‌داند و نه شغل و کارش! تقریباً در همه برنامه‌های گلدسته حضور دارد و با سن و سال کمش ریش سفید اهالی است. پادرمیانی می‌کند و اختلاف‌ها را به دوستی تبدیل می‌کند. با کسبه دوست است و با کودکان کار صمیمی! در ادامه بیشتر از او می‌خوانیم.

 
دلیل موفقیت شما به عنوان امام جماعت در شهرک گلدسته چیست؟
 
البته این نظر شما است! یکی از دلایلی که باعث می‌شود فعالیت‌های مسجد ما به چشم بیاید و دیده شود این است که؛ بنده به طور مستمر و دائم در مسجد حضور دارم. ممکن است یک نفر زحمت بکشد ولی زحمت‌هایش دیده نشود. ممکن است برخی از ائمه جماعات یکی از کارهای ایشان مسجد باشد و ابعاد حضور آنها گسترده نشود. ولی در مورد من اینطور نیست. منزل من در همین محله است.‌ همه برنامه‌ی من مسجد است. یعنی غیر از امامت جماعت و حضور در مسجد نه شغلی دارم و نه برنامه‌ای! در تمام برنامه های شهرک گلدسته حضور دارم و تقریباً با همه اهالی هم ارتباط دارم.
 
از فعالیت‌ها و ابتکارات خود به اجمال بگوئید. 
 
در شهرک گلدسته ادارات و ارگان‌های مختلفی وجود دارد، از پایگاه‌های بسیج و نیروی انتظامی تا ادارات دولتی و دهیاری در این شهرک خدمت می‌کنند. یکی از کارهای روزانه من حضور در این ادارات و تعامل با آنها است. همچنین با حضور در کلانتری سعی می‌کنم اختلافات و دعواها را فیصله دهم.

 

من این حضور مداوم خودم را یک ابتکار و یک کار خوب می دانم. چون همیشه با مردم فیس‌تو‌فیس[رو در رو] هستم.

 

گاهی چاه امیرالمومنین(علیه‌السلام) می‌شوم و درد همه آنها را با جان و دلم می‌شنوم. وقتی تخلیه می‌شوند با آنها همدردی می‌کنم. چه بسا کسانی که به حالت اعتراض با من سخن گفته‌اند ولی پس از همدردی و شنیدن آنها، قانع می‌شوند و اگر تند رفته باشند، عذرخواهی می‌کنند.
 
بنده از بدو فعالیتم به عنوان امام جماعت طوری برنامه‌ریزی کردم که چند کار را انجام دهم و به یک نقطه مطلوب برسانم. در واقع برای فعالیت‌های مسجد دورنما ترسیم کردم. یکی از این نقاط مطلوب، سامان دادن کمکهای مردمی در همه ابعاد آن بود. چون نیازمندان و خانواده های آن ها تنها به سبد ارزاق نیاز ندارند.
 
در یک جلسه با حضور مدیران و هیئت امنا خیریه ها دعوت کردم و از آنها خواستم که خانواده‌هایی که تحت پوشش دارند را لیست کنند البته در ابتدای کار از خود مقاومت نشان دادند (چون یکی از مسائلی که برخی از نیروهای دلسوز با آن درگیر هستند خودمختاری و عدم اعتقاد به کار مشترک و ستاد فرماندهی است). در نهایت با توجه به مجموع آمار آنها بیش از ۶۵۰ خانواده نیازمند تحت پوشش این خیریه ها بودند. این آمار از تعداد خانواده‌های شهرک گلدسته هم بیشتر بود. حدس زدم که مشکل از کجا است؟! لذا از آنها خواستم که فهرست‌شان را با هم تطبیق دهند.
 
با یکی شدن لیست ها تعداد خانواده های نیازمند به ۲۰۰ خانواده تقلیل یافت. در واقع ۴۰۰ خانوار به صورت مشترک از چند خیریه، کمک معیشتی دریافت می‌کردند. هدف من از این کار اختصاص کمک‌های مردمی در راستای پاسخگویی به همه نیازهای این خانواده‌ها بود.

 

مشکلات نیازمندان تنها به سبد اخلاق ختم نمی‌شود. آنها به خدمات آموزشی، بهداشتی و درمانی هم نیاز دارند. در همین راستا طرح غربالگری دندانپزشکی را در شهرک گلدسته اجرا کردیم و به ترتیب اولویت آنها را در فهرست درمان قرار دادیم. البته درمانی کاملاً تخصصی و با کیفیت در نظر گرفته شده است. با بیماران تماس گرفته و ساعت حضور در کلینیک با آنها هماهنگ می‌شود.
 
در زمینه کمک های تحصیلی بسته های نوشت افزار و کیف تهیه کرده‌ایم که تقدیم دانش آموزان نیازمند شده است.

 

در کنار فعالیت‌های اجتماعی، تقدیر و تکریم خانواده های شهدا و جانبازان محله را هم وظیفه خود دانستیم. در روزهای گذشته به دیدار خانواده‌های شاهد و جانبازان مدافع حرم تیپ فاطمیون رفتیم. مشکلات آنها را شنیدیم و تا آنجا که از دستمان بر می‌آمد در رفع آنها کوشیدیم. آنها با مشکلاتی مثل کفالت و ثبت‌نام در مدارس روبرو هستند که با هماهنگی مدارس و ادارات مربوطه در همان روز دیدار به حل این مشکلات پرداختیم.

 

در این سال‌ها با کسبه ارتباط برقرار کردم. دوستان من با کوچکترین هماهنگی و اولین تماس من کارهایی مثل لوله کشی، برق کاری و گاز کشی را به رایگان برای اهالی و نیازمندان انجام می‌دهند.

 

روز اول که وارد مسجد شدم به نمازگزاران گفتم من را فرزند کوچک خود بدانید. من آمده‌ام تا با هم عبادت کنیم و با هم به مقصود برسیم.

 

خوشبختانه مردم اقبال خوبی به همکاری با مسجد و امام جماعت نشان دادند. مردم ««درد» دارند. کافی است از نزدیک آن را رصد کنیم. گاهی برایم پیش آمده با شخصی که مشکل قضایی داشته از نزدیک صحبت کرده‌ام و متوجه شدم که حق با اوست. ولی کاری جز همدردی از دست من ساخته نبوده. لذا در مواردی می‌شود، فقط درد آنها را شنید.

 

یکی از اهداف «عملیات محله محور مسجد پایه» تقویت شبکه مساجد است که همکاری ائمه جماعات محله را می‌طلبد. در این باره چه فعالیتی داشته‌اید و چه نظری دارید؟


یکی از معضلاتی که اکنون وجود دارد، عدم حضور کامل ائمه جماعات در محله است.
 
مشکل دیگر در ایجاد هماهنگی این است که برخی از ائمه محترم مساجد، امام جماعت هماهنگ کننده محل را به مثابه یک مسئول می‌پندارند. من در جلساتی که با ائمه مساجد محله داشتم، از آنها خواستم که ایده‌های خود را ارائه دهند و من هم به عنوان هماهنگ کننده و مجری در کنارشان باشم. به هر حال در این شبکه منیتی وجود ندارد و همه برای یک هدف واحد تلاش می‌کنیم.

 

شما در ایجاد ارتباط با نوجوانان به موفقیت‌هایی رسیدید، دلیل این موفقیت را توضیح بدهید.

 

قبل از فراگیری کرونا که مدارس به طور کامل باز بودند، هر روز چند ساعت را در یکی از مدارس می‌گذراندم. من معتقدم باید با بچه‌ها به زبان خودشان سخن بگوییم. باید حرف آنها را بشنویم.

 

 یکی از معضلات جامعه ما مواجهه با نوجوانان است. چون ما نمی‌توانیم به آنها احترام بگذاریم. من این مشکل را در همان شروع کارم در مسجد حل کردم. به بزرگترها خاطرنشان کردم که ماهیت بچه‌ها جنب و جوش و تحرک است و یادمان نرود که ما هم دوران کودکی را پشت سر گذاشته‌ایم.

 

الحمدالله حضور بچه ها در مسجد ما دائمی است. اوایل کار، ما مکبر نداشتیم! اما اکنون چند مکبر جوان و نوجوان داریم. بطوریکه نوبت به سختی همه می‌رسد.
 
با نوجوانان فوتبال و بسکتبال بازی می‌کنم.  به بچه هایی که در مغازه‌ها مشغول کار هستند سر می‌زنم. با آنها رفاقت ویژه‌ای دارم. همچنین با تعمیرکاران و مغازه دارها هم رابطه صمیمی دارم. حرف آنها را می‌شنوم و سعی می‌کنم به صورت مستمر به دیدنشان بروم.

 

کریم ممتحنی 4
کریم ممتحنی 3
کریم ممتحنی 5
کریم ممتحنی 2
کریم ممتحنی 1

بیشتر بخوانید

توسل همسایه مسیحی به مجلس امام‌حسین(ع)

 

ارسال نظر

ایمیل را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید